جنگ فقط صدای انفجار و خبرهای تلویزیون نیست؛ گاهی سایه‌اش به روستاهایی می‌رسد که زندگی مردمشان با آب و تالاب گره خورده است.
در روزهای جنگ ایران و آمریکا، مردم صراخیه و شادگان نیز روزهایی متفاوت و پراضطراب را پشت سر گذاشتند.

متن:
صراخیه همیشه با صدای آب، رفت‌وآمد بلم‌ها و صدای پرندگان تالاب شناخته می‌شود؛ اما در روزهای جنگ، حال‌وهوای منطقه تغییر کرد. خبرهای حمله و درگیری به شادگان رسید و زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار داد.

برای مردمی که زندگی‌شان با تالاب، صیادی، دامداری و گردشگری گره خورده، آرامش اهمیت زیادی دارد. قایق‌هایی که همیشه گردشگران را در میان نیزارها جابه‌جا می‌کردند، در روزهای پرتنش کمتر دیده می‌شدند و نگرانی از آینده جای بخشی از رفت‌وآمدهای معمول را گرفت.

با این حال، زندگی در صراخیه متوقف نشد. مردم روستا مثل همیشه کنار یکدیگر ماندند و تلاش کردند زندگی روزمره خود را ادامه دهند؛ همان مردمی که نسل به نسل یاد گرفته‌اند با سختی‌های طبیعت، کم‌آبی، سیلاب و تغییرات زندگی در کنار تالاب کنار بیایند.

جنگ برای مردم صراخیه فقط یک خبر دوردست نبود؛ روزهایی بود که اهمیت امنیت و آرامش را بیشتر از همیشه به یادشان آورد. شاید به همین دلیل، وقتی دوباره صدای آب در میان نیزارها شنیده می‌شود و بلم‌ها در مسیرهای تالاب حرکت می‌کنند، همین لحظه‌های ساده برای مردم روستا معنای دیگری پیدا می‌کند.